Kościół i klasztor o.o. Bernardynów w Opatowie

Późnobarokowy zespół klasztorny został zbudowany na miejscu dawnego kościoła, wzniesionego prawdopodobnie około roku 1040. Wówczas Opatów zwany był jeszcze Żmigrodem. W 1469 roku włściciel Opatowa, biskup lubuski Fryderyk II Sesselmann ofiarował ów kościół zakonowi bernardynów.

Budynki wraz z sadem, podwórzem i cmentarzem kościelnym otacza mur ze śladami otworów strzelniczych. W mogiłach i w krypcie grobowej spoczywa wielu zakonników a wśród nich Karol Lezieniewicz, kaznodzieja, teolog i gwardian, zmarły w 1706 roku. Lessowa ziemia, na której położone jest miasto, zasuszyła zwłoki zmarłego tak, jakby były zabalsamowane.

Wśród licznych elementów rokokowego wyposażenia obecnego kościoła, dziełem najwyższej klasy jest ołtarz główny wykonany w latach 1770–75 przez Macieja Polejowskiego, jednego z dekoratorów słynnej katedry lwowskiej, twórcy rzeźb w katedrze sandomierskiej. W jednym z bocznych ołtarzy znajduje się rzeźba przedstawiająca Chrystusa w „tłoczni mistycznej” pochodząca z polowy XVII wieku.

Więcej informacji na stronie www.opatow.bernardyni.pl

Kościół parafialny w Ptkanowie

Zagubiona wśród pól i łąk budowla z przełomu XIV i XV wieku jest przykładem niezwykłego połączenia architektury sakralnej z obronną. System obronny stanowi kamienny mur z trzema basztami i trzema bastionami na narożach. Największą z trzech baszt przebudowano na dzwonnicę. Jej mury do dzisiaj noszą w sobie ślad dawnej świetności w postaci fragmentów szesnastowiecznych, kamiennych rzeźb i fryz imitujących rośliny, zwierzęta i smoki.

Wszystkim tym, którzy zatopieni w wyjątkowej atmosferze tego miejsca zapomną o upływającym czasie, jego nieubłagany bieg przypomni stojący u wejścia na plac kościelny, zegar słoneczny.

W sąsiedztwie Ptkanowa leży wieś Podole z 4 hektarowym kompleksem stawów. Stanowią one znakomite warunki do rekreacji i wędkarstwa.

Źródełko Kadłubka w Karwowie koło Opatowa

Legenda głosi, że w położonym nieopodal Opatowa Karwowie urodził się najsłynniejszy polski kronikarz, błogosławiony Wincenty Kadłubek. Lokalna tradycja wiąże z autorem „Kroniki” miejscowe źródełko, zwane „źródełkiem Kadłubka” z wodą o niezwykłych ponoć właściwościach leczniczych.

Kościół pod wezwaniem Św. Wojciecha w Wojciechowicach z 1362 roku

Należy on do najstarszych obiektów sakralnych w diecezji sandomierskiej. Gotycka świątynia została zbudowana w roku 1362 przez Wojsława herbu Wilczekosy, kanonika sandomierskiego, dziedzica sąsiednich Mikułowic. W pierwszej poł. XVII w. dobudowano kaplicę Matki Boskiej z fundacji Hermolausa Ligęzy, podskarbiego koronnego i jego żony Anny z Jakubowic.

Kościół parafialny pod wezwaniem Św.Mikołaja w Gierczycach

Wzmiankowano o nim już w 1390 roku. Obecna drewniana budowla pochodzi z 1708 r. Jest to mały, drewniany kościółek o konstrukcji zrębowej.

Murowana zakrystia dobudowana została w 1797 r. Rokokowe wnętrze kościoła wykonane zostało przez Kwiatowicza z Nowego Korczyna w drugiej połowie XVIII wieku. W jego twórczości widać wyraźny wpływ warsztatu Macieja Polejowskiego. Tęcza, dzieląca prezbiterium od nawy, posiada barokowy wystrój. Zawieszony jest w niej późnobarokowy krucyfiks. Ołtarz główny z rzeźbami świętych, Boga Ojca wśród aniołów oraz późnobarokowymi obrazami przedstawiającymi św. Mikołaja i Matkę Bożą Pocieszenia, ze św. Augustynem, i św. Moniką w srebrnych sukienkach odnowiony został w 1910 roku.

Kościół parafialny pod wezwaniem Św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Iwaniskach

Jest najpiękniejszym zabytkiem sakralnym gminy Iwaniska. Monumentalna, neogotycka budowla z początku XX wieku góruje nad miejscowością, niegdyś miasteczkiem.

Drewniany kościół istniał w Iwaniskach od roku 1403. Ufundowała go okoliczna szlachta. Kościół ten spłonął, a na jego miejsce w 1718 roku wojewoda sandomierski Władysław Morsztyn ufundował kościół z drzewa modrzewiowego. Niestety, druga świątynia także spłonęła.

Budowę nowego kościoła, tym razem z cegły rozpoczął w 1900 r. ks. M. Finakiewicz. Budowę dokończył w 1905 r. ks. Henryk Skowierzak, długoletni proboszcz Iwanisk. Kościół parafialny pod wezwaniem św. Katarzyny, murowany, został uroczyście poświęcony w 1917 r.

Kościół pod wezwaniem Św. Benedykta w Modliborzycach

Pierwotny kościół istniał już w 1326 r. Obecna świątynia pod wezwaniem św. Benedykta zbudowana została około 1470 roku. Jej rozbudowa rozpoczęła się w 1896 roku. Podczas II Wojny Światowej został całkowicie spalony. Odbudowany w latach 1949-55 staraniem ks. Z. Wrońskiego i później do 1962 r. staraniem ks. W. Rączkiewicza. Uroczyście poświęcony w 1960 r.

Wydarzeniem związanym z miejscowością Modliborzyce, które przeszło do historii, było zetknięcie się tu 11 kwietnia 1657 roku dwu armii zalewających potopem Rzeczypospolitą: wojsk szwedzkich Karola Gustawa i siedmiogrodzkiego księcia Jerzego III Rakoczego. Po hucznej biesiadzie oddziały obu władców przeprawiły się pod  Zawichostem przez Wisłę.

Kościół pod wezwaniem Św. Jana Chrzciciela we Włostowie

Świątynia wczesnogotycka, orientowana, wybudowana została w XIII wieku. Na jego południowej ścianie znajduje się zegar słoneczny z XVIII wieku. Kościół przebudowany został w XVIII wieku, odnawiany w XIX wieku. W 1944 r. w czasie działań wojennych świątynia została spalona. Kościół z całym uposażeniem został odbudowany staraniem ks. Tadeusza Garbacza. W latach 1974-1984 kościół był restaurowany, malowany i uroczyście poświęcony staraniem ks. Stefana Wilka.

Kościół pod wezwaniem Św. Wojciecha w Glinianach

Najcenniejszą budowlą Glinian jest drewniany kościół parafialny, kryty gontem p.w. Św. Wojciecha z 1573 r. Według Jana Długosza drewniany kościół został przeniesiony do Glinian z Potoka.

Kościół posiada trzy ołtarze w stylu renesansowym. W ołtarzu głównym znajduje się obraz świętego Wojciecha. Ołtarze boczne są dedykowane Matce Bożej i świętej Annie. W ciągu wieków kościół był wielokrotnie restaurowany.

Kościół parafialny p.w. Św. Trójcy w Tarłowie

Jest jedną z najosobliwszych budowli polskiego baroku z połowy XVII wieku. Znawca sztuki polskiego baroku, Marian Karpowicz pisał: „Kościół w prowincjonalnym Tarłowie to jedna wielka niesłychana niespodzianka, fantastyczna jak sen, kolorowa przygoda.

Wnętrze dekorowane jest najwytworniejszymi sztukateriami w Polsce, zwłaszcza dekoracja sklepienia prezbiterium – anioły wśród wici roślinnych – osiąga tu poziom światowy.” Kościół został wzniesiony na grodzisku wcześnośredniowiecznym. Pierwotny kościół pochodził z wieku XI lub XII.

Kościół murowany wzmiankowany jest około roku 1470. Obecne prezbiterium z zakrystią datuje się na wiek XVII, zostało przekształcone sto lat później. Dekoracje wnętrza z bogatą późnobarokową dekoracją snycerską, wykonane zostały pod koniec XVIII wieku wg projektu Macieja Polejowskiego.

Gotycki kościół we Wszechświętych

Pochodzi z XV wieku. Kościół został zbudowany w stylu gotyckim z kamienia ciosanego. Polichromia z końca XIX wieku została odnowiona w 1984. Dzwonnica została zbudowana w 1816 roku.